Türkiye’de Kadın Mahpus Olmak

Türkiye’de Kadın Mahpus Olmak isimli bu çalışma kadın mahpusların özel sorun ve ihtiyaçları hakkında tespitler yapmayı, bu sorun ve ihtiyaçlar doğrultusunda bazı önerileri gündeme getirmeyi amaçlamaktadır. Kitap, Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği/Türkiye Hapishane Çalışmaları Merkezi’nin (CİSST/TCPS) Kadın Mahpuslar Ağı çalışmaları çerçevesinde edinilen bilgiler temel alınarak hazırlanmıştır. Önemli bilgi kaynaklarından biri kadın mahpuslarla yürütülen mektuplaşma faaliyetidir. Türkiye hapishanelerinde çalışma yürütmenin STÖ’ler için sınırlılıklarla çevrili oluşu ve Adalet Bakanlığı’na yapılan bilgi edinme başvurularının çoğunlukla yanıtsız kalması mektupları, avukat görüşlerini ve farklı STÖ’lerin elinde dağınık halde bulunan bilgilerin derlenmesini başlıca bilgi kaynakları haline getirmiştir. Bu sebeple çalışma süresince çeşitli alanlarda ve şehirlerde etkinlik gösteren kadın hakları örgütleriyle bir araya gelinmiş, hapishaneler konusunda bilgi ve deneyim paylaşımı sağlanmıştır. Tüm bu bilgiler ve özellikle de kadın mahpusların seslerini duyulur kılmak adına anlatım boyunca yer verilecek olan mektup alıntıları sorunların birinci ağızdan aktarımı olmasına karşın bu sorunların yaygınlık durumu hakkında bilgi vermemektedir.

Kadının toplumsallaşmadaki rolünü ve toplumsal karakterini göz önüne aldığımızda kendi başına kapatılmanın bile kadında yarattığı hal ciddi boyutlarda olmaktadır. Her şeyden önce bu gerçekliğin göz önünde bulundurularak özgün yasaların geliştirilmesi -tabi bu da kadınlar eliyle olmalıdır- gerekmektedir.

A., Gebze Kadın Kapalı Hapishanesi

 

Yeni doğan bebeğimle hücrede kalmak zorunda kaldık. Yaşanan bu durumun çocuk üzerinde çok büyük etkisi vardı, sürekli ağlıyordu. Küçük, havasız ve sağlıksız bir ortamda bir bebek nasıl yaşayabilir ki? Gardiyanların bir bebeğe suçlu gibi davranmaları, ihtiyaçlarının karşılanmaması, açlıktan uyuyamaması sebebiyle kendimi çok çaresiz hissediyordum.

S., Gebze Kadın Kapalı Hapishanesi

 

Annesinin giysileri sorun olunca X-ray cihazının yanında bulunan boş bir odada kadıncağız tüm kıyafetlerini çıkartıp bir çarşafa sarınarak geri dönmek zorunda kalmıştı. O sırada o çocuk annesini çarşaf içinde görünce üzerindeki kıyafetleri, ayakkabısını çıkartmaya çalışmıştı. O kadar korkunç bir manzara olsa da (üstelik X-rayın diğer tarafında askerler de bulunuyordu) herkes o an normal bir durum gibi gülebilmişti. Çocukların bile “öten”, sinyal veren kıyafetleri çıkarılmak zorunda. Hatta biberonlu olan çocukların cezaevine dönüşlerinde mamaları kalmışsa o mama dökülmek zorunda, çünkü içeriye yiyecek alınmıyor, yasak.

Z., Sincan Kadın Kapalı Hapishanesi